درچشم برخی مردمان

هردم به یاد روی او تا آسمان پرمی کشم

جام شراب عشق را لاجرعه من سر می کشم

با این همه ......بی گفت وگو 

آیا شود ای عاقلان گوید کسی

من عاقبت

دیوانه ام .....فرزانه ام

گاهی وقتا دلم میخواد مثل جـــودی ابـــوت باشم!

پر انرژی ...

با خنده هایی که از ته دلــــن ...

گریه هایی که با دلیلـــن ...

با اون شخصیتی که جلوی هیشکی نمیشکنه ...

و یه بابا لنگ دراز که واسش بنویسم....!

چقدر خوب است درفراموشی هم به یادمان باشند

نه اینکه با دیدنمان به یاد فراموشی بیفتند ...

چقدر خوب است .......پرده ی تماشا را کنار بزنیم

و بگذاریم هوای دلمان آفتابی شود و.. 

آنوقت با خورشید وبی خورشید

سر خوشانه در جاده ای که به قله ابدیت می رسد گام بگذاریم .

دختری سه ساله بود که پدرش آسمانی شد. . .

دانشگاه که قبول شد، همه گفتند: با سهمیه قبول شده!!!

ولی هیچوقت نفهمیدند کلاس اول وقتی خواستند به او یاد بدهند که بنویسد < بابا>!

... 

یک هفته در تب ســـــــوخت. . . .!

کاش می شد که نرفت

کاش می شد که بمانیم
وبسازیم خانه ای با گل دل
کشور عشق کجاست؟
صحبت از رفتن و بیزاری نیست
پای رفتن لنگ است
جای ماندن اینجاست
فکر فردا باشیم حاصل ما این است
کاش می شد که نرفت
وزمان را بوسید
و زمین را نوشید
همره باد نبود آشتی را پیمود
آشنایی را پای یک سرو خرید
زندگی را فهمید
به کجا باید رفت؟
زندگی نزدیک است


مهدی فرشچی